در پژوهشهایی که توسط Thuné و همکاران در سال ۲۰۱۶ و همچنین Tada و همکاران در همان سال انجام شده است، نقش کاهش 40Hz Auditory Steady-State Response (ASSR) به عنوان یک نورومارکر EEG در ارزیابی اختلالات مهاری سریع (Fast Inhibitory Dysfunction) در بیماران مبتلا به اسکیزوفرنی بررسی شده است.
ASSR شاخصی برای سنجش درگیری قشر مغز با تحریکات شنوایی ریتمیک است و به ویژه تحت تأثیر عملکرد اینترنورونهای GABAergic و گیرندههای NMDA قرار دارد. تحلیل دقیق این شاخص در نقشه مغزی و بهرهگیری از تفسیر نقشه مغزی میتواند به درک بهتر مکانیسمهای عصبی اختلال اسکیزوفرنی و طراحی مداخلات درمانی هدفمند کمک کند.
ASSR، توانایی همزمان سازی قشر مغز با محرکهای شنوایی سریع را میسنجد و در EEG بهصورت powerو phase-locking در نواحی فرونتو-تمپورال (frontal-temporal regions)قابل مشاهده است.
در بیماران اسکیزوفرنی، کاهش مشخصی در این شاخصها دیده میشود که بیانگر اختلال در inhibitory synchronyو ناکارآمدی شبکههای تنظیم شناختی است.
کاهش Hz ASSR40 با نقایص شناختی مانند working memory و همچنین با علائم منفی بیماری در ارتباط است. این شاخص میتواند برای ردهبندی بیماران بر اساس میزان اختلال مهاری قشری و همچنین پیشآگاهی در مورد پاسخ به درمانهای pro-cognitive یا GABAergic مفید واقع شود.
علاوه بر این، شواهد اولیه نشان دادهاند که neuromodulation (مانند rTMS یا tACS در فرکانسهای گاما) میتواند به بهبود ASSR منجر شود که این امر، آن را به هدفی بالقوه برای درمانهای شخصیسازی شده تبدیل میکند.
کاهش پارامترهای Hz ASSR40 میتواند در موارد زیر بهعنوان نورومارکر کاربرد داشته باشد:
تعیین ویژگیهای پایهای مهار عصبی در ابتدای فرایند تشخیص
مرحلهبندی بیماری در اختلالات طیف اسکیزوفرنی
ارزیابی اثربخشی داروهای GABAergic یا تقویتکننده شناخت
بررسی اثربخشی نورومدولاسیون در فرکانس گاما
پایش طولی تغییرات نوروفیزیولوژیک در طی درمان
استفاده از محرکهای شنوایی ۴۰ هرتز با amplitude modulation در یک پارادایم passive
ثبت EEG در الکترودهای Fz، FCz، Cz، T7 و T8
تحلیل power و inter-trial phase coherence در فرکانس ۴۰ هرتز و مقایسه با یک کنترل ۲۰ هرتزی
در نظر گرفتن وضعیت شنوایی، داروهای مصرفی و کیفیت خواب در تفسیر نتایج
تکرار ارزیابی هر ۳ تا ۶ ماه برای پیگیری تغییرات
کاهش 40Hz ASSR به عنوان یک نورومارکر قابل اتکا برای شناسایی اختلال در مهار سریع قشری و پایش اثربخشی درمانهای شناختی یا زیستی در اسکیزوفرنی قابل استفاده است. این شاخص، ابزاری مناسب برای درمانهای هدفمند و مداخلات شخصیسازی شده بر اساس ویژگیهای EEG بیماران فراهم میکند.
Thuné, H., Recasens, M., & Uhlhaas, P. J. (2016). The 40-Hz auditory steady-state response in schizophrenia: A systematic review and meta-analysis. JAMA Psychiatry, 73(11), 1145–1153.
Tada, M., Kirihara, K., et al. (2016). Reduced long-range gamma-band phase synchronization and auditory hallucinations in schizophrenia. Schizophrenia Research, 176(2–3), 355–362.